Yine ağaçtan başlayalım
Yırtıldıkça ağaran ağaçtan
Yırtılmak ne ağarıp neden
Yırtılan hep kabuk değil midir?
Kabuk ne, neden hep zaman
Kabuk iyileşmeyse, ölme de beden.
Utanç çabuk yırtıl da yaralım
Öfkeden sızdırıp ve saçtan
Açtık baktık sandık ve kırmızı ben.
Utanç sen "kurudun mu" diye
Baktıklarını gördün ve evet
Şimdi soyarsanız, ağarmışken.
Demek ki utançta gördüğüm kir
Temizlensin diye bekle ve baştan
Biz plastik, biz hamur, biz kefen
Sen ağardın diye öldün mü sanalım?
Siyah kadın, siyah tef ve savaştan
Utancın kancasına geçirdiği sen ve öfken
Demek ki bağlar yırtar yaşamı
Çatlayınca gizlen ve ödün ver ve san
San ki sanki sen sevilmemişsin ve sözsen
Üzüme benzeme sıkılmaktan bık
Ağaran sen olmazsın ve şad
Kayıtlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder