AÇIK VARLIK

Bir başa kalın başlayamayın

Baş olmayışa yanaş demektir

Bir şeyi başlayanın

Başla oluşanın

Arkasına tarih kir

Her şeyin başına bir soru dik

Neden başlangıçları sormayışı sevdik?

YİNE AĞAÇTAN BAŞ OL

Yine ağaçtan başlayalım

Yırtıldıkça ağaran ağaçtan

Yırtılmak ne ağarıp neden

Yırtılan hep kabuk değil midir?

Kabuk ne, neden hep zaman

Kabuk iyileşmeyse, ölme de beden.

Utanç çabuk yırtıl da yaralım

Öfkeden sızdırıp ve saçtan

Açtık baktık sandık ve kırmızı ben.

Utanç sen "kurudun mu" diye

Baktıklarını gördün ve evet

Şimdi soyarsanız, ağarmışken. 

Demek ki utançta gördüğüm kir

Temizlensin diye bekle ve baştan

Biz plastik, biz hamur, biz kefen

Sen ağardın diye öldün mü sanalım? 

Siyah kadın, siyah tef ve savaştan

Utancın kancasına geçirdiği sen ve öfken

Demek ki bağlar yırtar yaşamı

Çatlayınca gizlen ve ödün ver ve san

San ki sanki sen sevilmemişsin ve sözsen

Üzüme benzeme sıkılmaktan bık

Ağaran sen olmazsın ve şad

KOR UYAĞI

Bana 

Özlettiğin boşlukları göremiyorum

Ben

Askıda kırılmış asılırken boğulmuş

olanı bekliyorum

O ise

dolu yumrukların ve hayatı yamamamın

Yarısı kadar zor

dile değil şimdi

Kök yutabildiklerini arşınlıyor

Acı Oluyor öfkenin elindeki 

kor

Beni öldürenin ateşi

Seni öldürenin kimseyi öldürmemesi

Ve

bir işi layıksızlığıyla yapmanın becerisi

Omzumdalar

Bana, tüylerini yolduran biri gibisin dediğimde

Omzumdan bir cehenneme dökülüyorlar

Bana, altından filini söktüğüm şehirsin dediğimde

Omzumu söküp omzuna korlar.

(Fi tarihinde Şehir Dergisi'nde yayınlanmıştır.) 

SANCIK

kapıda bekleyen eli kırma

ama, açama kapıyı, de

dokunulmasın acıya, deme

ölmek için denizin üstünde

sandal ye.

(Fi tarihinde KORİDOR Dergisi'nde yayınlanmıştır.)