ANEMİ

ANEMİ

Özlediğim/\Öz ile dedim demlerin uğultusu kaynar.
Geceleri lahzaya açarım perdeleri
Ayak yerin kanar güneşe, doğmasına
Sıkıntıyla doğmasına, güneşe
Kanar ayak.

Geleceğin örüldüğünü duyarım
Orman bozuntusu tozlu anahtara
Duyarım/\duyularım çünkü ellerin, yerde
Kapıların sürgülü

Söz dedim kör ayna kar yağdıracak
Çatladığın/\Çatlak dağın bir dem yağdıracak
Hüzüntüye yağacak güzün tüyü
Bu felek tek gereğinde ancak
Kut kanıma yarın aşılayacak
Kan ki yeniye doğmanındır
Kanı sevdirmeli.

Sur omurgayı kırmaya gelmeli
Gölgelerinde oynayan
Kahraman çocuklarla gelmeli

Neye dokunduysak parçayla kandık
Ne kadar uy/u\sak o kadar tarandık
Tarağımızı kırmaya geldik
Boşluk, anlamsızlığımızı yendi
Koştuk tutkumuzu kuruttu.
Tutkumuz hüznümüzü tuttu.
Uzunlu huzurlu.

Yine olmada başak un
Yine olmadı
Öfkemizde yumruk
Bileğimizde kan kalmadı..