SERŞÜKÜFECİ-1

Öfkenin çiçekleri

unuttuğumuzu karşı eyle
bize değil öfkeyle bir
öfkenin çiçekleri solmuştur
geldik mi bilmiyorum ki
solmuş çiçekleri öldürmeyle.
bitmiş sona
ait öfkeye dokunuş.
gözleri anlıyorum onları
bitmiş sona
ait öfkeye hazırlıyorum.

Ağaçları doğradım dalları kalmadı
silinmek için temizlik biriktiriyorum
öfke imiş donan
avucu muzda erimeden
suyumuz kurumadan
henüz her şey her zaman çıplakken
öyküme kilit kalmadı
ağaçları sıktım parçalandı kökleri
karanlıkta kimim birikiyorum
damarlarıma dolan diller
öfke öfke öfke dediler.

unuttuğumuza karşı yaşamak vadedildi.
dalları yiyen ben
öfkeyi de almak zorundalığı yaşarken
unuttuğumuza yardımcı olsun diye
öfkeyi kefen eyle.